Καλώς ήρθατε στην ηλεκτρονική σελίδα του Λ.Ε.Α.Δ.Ι.

Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος 7,8 και 9 Απριλίου 2012

E-mail Εκτύπωση PDF

Πρόγραμμα Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος 7.8.και 9 Απριλίου 2012

 

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

Εργασιών της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος στα Ιωάννινα την 7, 8 και 9 Απριλίου 2012  

(Επισημαίνεται ότι οι εργασίες της Ολομέλειας θα διεξαχθούν στην αίθουσα ΠΑΝΔΩΡΑ του Ξενοδοχείου DU LAC)

 

7 Απριλίου 2012, ημέρα Σάββατο

(αίθουσα ΠΑΝΔΩΡΑ του Ξενοδοχείου DU LAC)

Ώρα 17.30: Προσέλευση συνέδρων

Ώρα 18.00: Επίσημη έναρξη εργασιών της Ολομέλειας

Χαιρετισμός από την Πρόεδρο του ΔΣ Ιωαννίνων Αναστασία Γιογλή και τον Πρόεδρο της Ολομέλειας Γιάννη Αδαμόπουλο

Ώρα 18.15: Χαιρετισμοί επισήμων προσκεκλημένων

Ώρα 18.30: Aνάπτυξη θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης

1. Η φύση, το έργο και η αποστολή του Δικηγόρου

Εισηγητές: Φώτης Λεπίδας, Δικηγόρος Πατρών, Μαρία Φλωροπούλου, Δικηγόρος Πειραιά, μέλος ΔΣ της CCBE

2. Ασυμβίβαστα προς Δικηγόρο έργα και ιδιότητες

Εισηγητής: Κων/νος Τζούμας, δικηγόρος Ιωαννίνων

3. Η Πρωτοδικειακή οργάνωση του Δικηγορικού Λειτουργήματος

Εισηγήτρια: Αναστασία Γιογλή, Πρόεδρος του ΔΣ Ιωαννίνων

3. Νομική φύση δικηγορικών συλλόγων

Εισηγητής: Κων/νος Παππάς, Εφέτης Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων, Χαράλαμπος Δρούζας, δικηγόρος Πατρών

8 Απριλίου 2012, ημέρα Κυριακή

Ώρα 10.00: Προσέλευση συνέδρων

Ώρα 10.30: Συνέχιση εργασιών της Ολομέλειας

1. Ασκούμενοι Δικηγόροι

Εισηγητές: Μιχαήλ Ζαφειρόπουλος, Γενικός Γραμματέας του ΔΣ Αθηνών και Σωτήριος Αθανασίου, υπεύθυνος νομολογιακής και νομοθετικής τεκμηρίωσης του ΔΣΙ

2. Δικηγορικές αμοιβές

Εισηγητές: Ευστάθιος Μπακάλης, Δικηγόρος Αθηνών και Νίκος Παπάκος, Πρόεδρος του ΔΣ Πατρών

3. Υποχρεωτική σύμπραξη δικηγόρων σε δικαιοπραξίες – Έρευνα τίτλων από συμ/φους

Εισηγητής: Νίκος Παπάκος, Πρόεδρος του ΔΣ Πατρών

4. Έμμισθη Δικηγορία

Εισηγητής: Γιώργος Λαγάνης, Πρόεδρος του ΔΣ Χαλκιδικής και Θεόδωρος Σχινάς, Σύμβουλος του ΔΣ Αθηνών

5. Εταιρίες

Εισηγητές:  Παναγιώτης Αβρίθης, Πρόεδρος του ΔΣ Κω, Ευάγγελος Τσουρούλης, Α΄ Αντιπρόεδρος της CCBE, Αντιπρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά

Ώρα 18.00: Προσέλευση συνέδρων

Ώρα 18.30: Συνέχιση εργασιών της Ολομέλειας

1. Αρχαιρεσίες – ανάδειξη οργάνων Διοίκησης

Εισηγητής: Θεόδωρος Σχινάς, Σύμβουλος του ΔΣ Αθηνών και Δημήτρης Κατσαρός, Πρόεδρος του ΔΣ Λάρισας

2. Πειθαρχικό Δίκαιο

Εισηγητής: Μαρία Μάρκου, Πρόεδρος του ΔΣ Νάξου, Γεώργιος Σταματογιάννης Γεν. Γραμ. ΔΣ Πειραιά.

3. Αστική ευθύνη δικηγόρου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του - Υποχρεωτική ασφάλιση επαγγελματικού κινδύνου

Εισηγητής: Γιώργος Κυμπαρίδης, Πρόεδρος ΔΣ Ροδόπης

4. Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων

Εισηγητής: Νίκος Βαλεργάκης, Πρόεδρος του ΔΣ Θεσ/νίκης και Δημήτρης Στεφανίδης, Πρόεδρος του ΔΣ Φλώρινας

9 Απριλίου, ημέρα Μ. Δευτέρα

Ώρα 10.00: Προσέλευση συνέδρων

Ώρα 10.30: Συνέχιση εργασιών της Ολομέλειας

1. Ποινική ευθύνη Δικηγόρου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του

Εισηγητής: Χριστόφορος Αργυρόπουλος, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, Δικηγόρος Αθηνών

2. Συνοπτική εισήγηση της ορισθείσας από την Ολομέλεια Επιτροπής επί του Κώδικα Δικηγόρων

3. Τοποθετήσεις Προέδρων - Συζήτηση και λήψη απόφασης

 

Λήξη εργασιών

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 03 Απρίλιος 2012 22:06

Επισημάνσεις επί των νέων "εντολών " της Τρόϊκας ,οι οποίες ενσωματώθηκαν ,εμφανώς ή αφανώς στον Ν. 4046/2012

E-mail Εκτύπωση PDF

 ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΝΕΩΝ “ΕΝΤΟΛΩΝ” ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ, OI ΟΠΟΙΕΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΗΚΑΝ, ΕΜΦΑΝΩΣ Ή ΑΦΑΝΩΣ, ΣΤΟ Ν. 4046/2012

Ι) ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ “ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ” ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ “ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ” (ΔΗΛ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ) ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ

----------------------

Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Η τρόϊκα επικαλείται ως θεμέλιο των αξιώσεών της τον Ν. 3919/2011, το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις αρχές του ανταγωνισμού. Όμως  ο Ν. 3919/2011 και το παράγωγο Ενωσιακό Δίκαιο (οδηγία 2006/123) προβλέπουν την δυνατότητα διατήρησης “περιορισμών” με της εγγυήσεις που αναφέρονται στις διατάξεις αυτές (βλ αρθ 2 παρ 4 Ν 3919/2011, αρθ 15 οδηγίας 2006/123). Επίσης, η νομολογία του ΔΕΚ δέχεται ότι σε υπερκορεσμένες “νομικές αγορές” (όπως είναι προφανώς η Ελληνική) ο νομοθετικός καθορισμός των αμοιβών όχι μόνο δεν αντίκειται στις αρχές του ανταγωνισμού, αλλά, αντίθετα, αποτρέπει την ποιοτική υποβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών λόγω του εξοντωτικού ανταγωνισμού, και προστατεύει τον αποδέκτη των υπηρεσιών, λαμβανομένης υπόψη της “ασυμετρίας πληροφόρησης” που υφίσταται, στη σχέση Δικηγόρου και εντολέα (βλ ΔΕΚ Cipolla και Macrino). Συνεπώς υφίσταται πρόδηλη αντίφαση μεταξύ του περιεχομένου των παρακάτω απαιτήσεων της Τρόϊκας και του “δικαιολογητικού” θεμελίου αυτών. Το Δικηγορικό Σώμα πρέπει να υπενθυμίσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η Ελληνική Δημοκρατία εξακολουθεί να είναι μέλος της Ε.Ε και δεν έχει “ανασταλεί” η εφαρμογή του Ενωσιακού Δικαίου, το οποίο οφείλουν να σέβονται τα Ενωσιακά όργανα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ) που είναι μέλη της Τρόϊκας και η Ελληνική Δημοκρατία (ως κράτος μέλος της ΕΕ) που είναι η «αντισυμβαλλόμενη» στα πάσης φύσεως “μνημόνια”. Η επίκληση και εφαρμογή των κανόνων και των αρχών του Ενωσιακού Δικαίου, δεν μπορεί να γίνεται «επιλεκτικά» ή “ala cart”. (αρχή της ομοιόμορφης και καθολικής εφαρμογής του Ενωσιακού Δικαίου).

 2. Η Τρόϊκα τονίζει ότι η συμμόρφωση με τις “εντολές” της πρέπει να γίνει “πριν την εκταμίευση”. Μ' άλλα λόγια διαφαίνεται ένας έμμεσος εκβιασμός σε βάρος  κράτους μέλους της Ε.Ε., που του στερεί το δικαίωμα αντιρρήσεων και επίκλησης του Ενωσιακού Δικαίου, και συνακόλουθα, το δικαίωμα να κριθούν οι απόψεις του από το “φυσικό δικαστή του” δηλαδή από το ΔΕΕ. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως μέλος της Τροϊκας, οφείλει, σεβόμενη την προέχουσα ιδιότητα της, ως θεματοφύλακα του Ενωσιακού Δικαίου, να μην “εκβιάζει” ένα κράτος μέλος, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη του (“καταπλεονεκτική εκμετάλλευση”), και, αν πιστεύει ότι παραβιάζεται το Ενωσιακό Δίκαιο, να παραπέμψει την Ελληνική Δημοκρατία στο ΔΕΕ, όπου θα δοθεί σ' αυτήν (Ελληνική Δημοκρατία) η δυνατότητα να υπερασπίζει το Εθνικό της δίκαιο με όλες τις εγγυήσεις της δίκαιης δίκης, αλλά και στο Δικηγορικό Σώμα, να παρέμβη στο ΔΕΕ, ώστε να “ακουστούν” και οι απόψεις του.

Β. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ “ΕΝΤΟΛΩΝ”

Β.α. “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ”

3. Αν η τροϊκα εννοεί τη σύσταση των “διασυλλογικών αστικών επαγγελματικών εταιρειών”, και την “ελευθερία” ίδρυσης παραρτημάτων των δικηγορικών εταιρειών, η Ελληνική Δημοκρατία, “συμμορφώθηκε” (δυστυχώς) με την “εντολή” αυτή.

4. Όμως η “εντολή” αυτή, αναφέρεται γενικά σε σύσταση “δικηγορικής” εταιρείας, και όχι “διασυλλογικής αστικής επαγγελματικής δικηγορικής εταιρείας”

5. Η διατύπωση της “εντολής” αυτής σε συνδυασμό και με την παρ 16 του άρθρου 4 του Ν 4038/2012, θέτει, στην καλύτερη περίπτωση, εν αμφιβόλω, την απαγόρευση σύστασης κεφαλαιουχικών πολυεπαγγελματικών δικηγορικών εταιρειών. Ο ΔΣΙ τονίζει, για μια ακόμη φορά, ότι η κερκόπορτα για την άλωση του Δικηγορικού Λειτουργήματος από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα έχει ήδη ανοίξει και ότι υπάρχουν ήδη και οι διατάξεις “υποδοχής” κάθε είδους και μορφής δικηγορικής εταιρείας (βλ και αρθ 44 Κωδ. Δικηγ όπως αντικ από την παρ 1 του άρθρου 5 του Ν 3919/2011, όπου γίνεται λόγος γενικά για δικηγορική εταιρεία, βλ και αρθ 26 Ν 3844/2011).

6. Η απαίτηση αυτή, έχει γραφεί προφανώς “δια δικηγορικής εταιρικής γραφίδας”. Τούτο προκύπτει από το γεγονός ότι οι κατά τ' άλλα, “υπέρμαχοι” των αρχών του ανταγωνισμού, αξιώνουν την παράβαση των βασικών αρχών του, “σιωπώντας εκκωφαντικά”, και παραβλέποντας προκλητικά το γεγονός ότι η «ελευθερία» σύστασης υποκαταστημάτων ισχύει μόνο για τις δικηγορικές εταιρείες.

Β. β. ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

7. Η τρόϊκα ζητεί την άρση της “πλήρους” απαγόρευσης άσκησης της δικηγορίας από συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους ή δημοσίους λειτουργούς. Μ' άλλα λόγια ζητεί την σχετικοποίηση της απόλυτης απαγόρευσης. Τούτο σημαίνει ότι δύναται να διατηρηθεί η απαγόρευση αρκεί να προβλεφθούν εξαιρέσεις, ώστε να μην είναι απόλυτη (πρβλ Ολ ΣτΕ 3177/2007). Το θέμα αυτό πρέπει να αντιμετωπισθεί στην επιχειρούμενη αναμόρφωση του Κωδ. Δικηγόρων. Επισημαίνεται πάντως ότι τυχόν άρση των απαγορεύσεων της παρ 2 του άρθρου 21 του Κωδ. Δικηγόρων, θα έχει αντανακλαστικές συνέπειες και στο άρθρο 63 Β του Κωδ. Δικηγόρων, η συνταγματικότητα του οποίου έχει τεθεί εν αμφιβόλω από συνταξιούχο Σύμβουλο του Ν.Σ.Κ.

Β.γ. ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΙΤΛΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΣΥΜΒ/ΦΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ.

8. Έργο των συμ/φων είναι η κατοχύρωση της τυπικότητας και της ασφάλειας των εμπράγματων κυρίως, συναλλαγών και οφείλουν να είναι αντικειμενικοί και αμερόληπτοι έναντι των δύο συμβαλλόμενων. Δεν αποτελεί έργο των συμ/φών η προάσπιση των κατ' ιδίαν, και ενίοτε, αντικρουόμενων εννόμων συμφερόντων των συμβαλλομένων. Τούτο αποτελεί αποκλειστικό έργο του Δικηγόρου κάθε αντισυμβαλλόμενου μέρους.

9. Συνεπώς η ανάθεση του έργου έρευνας τίτλων ιδιοκτησίας στους συμ/φους και η διασφάλιση των συμφερόντων  κάθε συμβαλλόμενου κείται μακράν των ορίων της ουδετερότητας, αμεροληψίας και αντικειμενικότητας, που οφείλουν να επιδεικνύουν έναντι των αντισυμβαλλόμενων. Οι συμ/φοι καταχωρούν τις δηλώσεις των αντισυμβαλλομένων και δεν δύνανται να επεμβαίνουν στη διαμόρφωση του περιεχομένου της δήλωσης κάθε συμβαλλόμενου, ούτε να επιλύουν, ούτε να συμβουλεύουν τους αντισυμβαλλόμενους σε περίπτωση διαπίστωσης σύγκρουσης συμφερόντων. Εξάλλου η διαμόρφωση του περιεχομένου της δήλωσης κάθε συμβαλλόμενου προϋποθέτει την συνεκτίμηση και μιας σειράς νομικών και λοιπών παραμέτρων, που σε πλείστες όσες περιπτώσεις, είναι αντικρουόμενες. Η άρση της τυχόν σύγκρουσης, είναι αποκλειστικό έργο των Δικηγόρων των δύο πλευρών, ώστε να επιτευχθεί η συμφωνία, την οποία ο συμ/φος καταχωρεί  με βάση την αρχή της τυπικότητας και της ασφάλειας των συναλλαγών, χωρίς να δύναται να σταθμίζει αντικρουόμενα συμφέροντα και να διασφαλίζει τα συμφέροντα του κάθε μέρους, διότι τούτο αντίκειται στην αρχή της ουδετερότητας και της αμεροληψίας του.

10. Περαιτέρω, η μεταβίβαση ενός ακινήτου είναι συνάρτηση της πολεοδομικής, ρυμοτομικής, χωροταξικής, περιβαλλοντικής, φορολογικής, ενωσιακής, συνταγματικής, κληρονομικής, ενοχικής, εμπράγματου, δασικής κλπ νομοθεσίας, η οποία, ενίοτε ανατρέχει ακόμη και στην Οθωμανική νομοθεσία και το Βυζαντινορωμαϊκο δίκαιο. Κατά την εφαρμογή του πλέγματος της πολυδαίδαλης και, ενίοτε, λίαν ασαφούς νομοθεσίας, ανακύπτουν πολύπλοκα νομικά ζητήματα, που αφορούν αντικρουόμενα συμφέροντα, η επίλυση των οποίων είναι έργο των Δικηγόρων κάθε πλευράς και όχι του συμ/φου, όπως προαναφέρθηκε.

11. Επίσης, οι συμ/φοι δύνανται να ενεργούν εντός των ορίων της εδαφικής (Ειρηνοδικειακής) αρμοδιότητας τους. Σε περίπτωση όμως που το ακίνητο της συναλλαγής κείται εκτός της εδαφικής περιφέρειας τους, είναι αδύνατη η έρευνα τίτλων ιδιοκτησίας από τον συμ/φο. Αυτονόητο είναι ότι η έρευνα από υπαλλήλους συμ/κου γραφείου, όχι μόνο θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη νομιμότητα της συναλλαγής και τα  συμφέροντα των συμβαλλομένων μερών, αλλά αποτελεί αφ' ενός μεν αντιποίηση δικηγορίας (αρθ 40 Κωδ. Δικηγόρων σε συνδυασμό με το άρθρο 175 Π.Κ.) και αφ' ετέρου πειθαρχικό παράπτωμα για τον υπεύθυνο που επιτρέπει τέτοια έρευνα.

12. Από τα παραπάνω είναι πρόδηλο ότι η εν λόγω απαίτηση της τρόϊκας, είναι γραμμένη “δια συμβολαιογραφικής γραφίδας”, γεγονός που αποδεικνύει ότι η επίκληση της δήθεν “απελευθέρωσης” του δικηγορικού λειτουργήματος είναι εντελώς προσχηματική και ότι επιχειρείται η “νόσφιση” δικηγορικού έργου από τους συμ/φους, δηλαδή η αφαίρεση έργου από ένα “ορθάνοικτο” λειτούργημα και η ανάθεση του σ' άλλο που όμως είναι “κλειστό και διπλομανταλωμένο”, και χωρίς τον έλεγχο και την τήρηση των εγγυήσεων του παραγώγου ενωσιακού Δικαίου (αρθ 15 οδηγίας 2006/123), για το οποίο, κατά τα λοιπά, “κόπτονται”.

13. Αυτονόητο είναι ότι η τυχόν συμμόρφωση με την ανωτέρω απαίτηση της τρόϊκας, θα στερήσει τους Δικηγορικούς Συλλόγους από το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους και θα καταδικάσει μεγάλο αριθμό δικηγόρων και κυρίως νέων δικηγόρων, στην ανεργία, και στην ανέχεια. Εδώ κυριολεκτικά “παίρνουν την μπουκιά από του φτωχού το στόμα για να ταϊσουνε τον χορτασμένο”.

Β.δ. ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΜΕ ΣΧΕΣΗ ΕΜΜΙΣΘΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ

14. Πρόδηλος σκοπός των διατάξεων του άρθρου 63Α του Κωδ. Δικηγόρων είναι η αποκλειστική ενασχόληση του έμμισθου δικηγόρου με όλα τα έννομα συμφέροντα του εντολέα του, τα οποία έχουν ανατεθεί σ' αυτόν (έμμισθο Δικηγόρο), να προασπίζει και διαφυλλάτει διαρκώς («δύο ή περισσότερα καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν χωράνε»).

15. Περαιτέρω, η παραπάνω διάταξη σκοπό έχει να αποτρέψει και τη σύγκρουση συμφερόντων που ενδέχεται να προκύψει σε περίπτωση σύναψης έμμισθης δικηγορικής εντολής με περισσότερους του ενός εντολείς, ιδίως όταν πρόκειται για μεγάλες επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται μεταξύ τους, καθώς και για λόγους προστασίας απορρήτου (“ου δύνασαι δυσοι κυρίοις δουλεύειν”).

16. Περαιτέρω, ο νομοθετικός καθορισμός της έμμισθης δικηγορικής εντολής αποσκοπεί στην διαφύλαξη της αξιοπρέπειας του Δικηγόρου ως δημόσιου λειτουργού και στην διαφύλαξη της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

17. Συνεπώς οι διατάξεις των άρθρων 63Α, 99 παρ. 2 και 92Α του Κωδ. Δικηγόρων δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος.

18. Και οι παραπάνω “απαιτήσεις” της Τρόϊκας, φαίνεται ότι έχουν γραφεί “δια δικηγορικής εταιρικής γραφίδας” και αποσκοπούν στην ανάληψη όλων των έμμισθων εντολών από δικηγορικές εταιρείες, που θα απασχολούν έμμισθους δικηγόρους με μισθούς πείνας. Η τρόϊκα κυριολεκτικά στρώνει “κόκκινο χαλί” για τις κεφαλαιουχικές πολυεπαγγελματικές εταιρείες και “εκβιάζει” μια ανεξάρτητη χώρα, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη της, με την απειλή της μη εκταμίευσης της επόμενης δόσης (δηλαδή πρόκειται για καταπλεοντική εκμετάλλευση δοσοεξαρτημένου) προς εξυπηρέτηση μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων, που φαίνεται ότι αποτελούν και τους προνομιακούς “κουκουλοφόρους” συνομιλητές της.

Β.ε. ΜΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ

19. Η ανάθεση του έργου της διαμεσολάβησης, ως εναλλακτικού τρόπου επίλυσης διαφορών σε μη δικηγόρους, δεν μπορεί να συζητηθεί, ούτε ως κακόγουστο αστείο, και αποτελεί θρυαλλίδα στα έννομα συμφέροντα των πολιτών, και ως εκ τούτου, παρέλκει κάθε περαιτέρω ενασχόληση με το θέμα αυτό. Φαίνεται ότι στις πολυεπαγγελματικές δικηγορικές εταιρείες δεν θέλουν να “χαραμίζουν” τους εξαθλιωμένους δικηγόρους υπαλλήλους τους με τέτοιες “δουλείες” και φροντίζουν για την στελέχωσή τους με το “κατάλληλο” προσωπικό.

Β.στ. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

20. Η “απελευθέρωση” έγινε με το άρθρο 6 του Ν. 4038/2012 και ως εκ τούτου, η “απαίτηση” αυτή εκπληρώθηκε ήδη (εκτός και αν η τρόϊκα θέλει να διαφημίζονται οι δικηγόροι και από την τηλεόραση ως “δικαιϊκά απορρυπαντικά”!!!).

Β.ζ. “ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ” ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ

21. Η “απαίτηση” αυτή της τρόϊκας για “διαφάνεια” στα οικονομικά στοιχεία αποσκοπεί είτε στον έλεγχο της περιουσίας των δικηγορικών συλλόγων με σκοπό την άρση ή τον έλεγχο της οικονομικής αυτονομίας τους, που είναι απαραίτητη για την υλοποίηση της θεσμικής αποστολής τους, είτε στην άμεση ή έμμεση “κρατικοποίησή” της, είτε στο “καπέλωμα” των Δικηγορικών Συλλόγων από κάποια δήθεν ανεξάρτητη αρχή ή από το Ελεγκτικό Συνέδριο για λόγους “προστασίας” της.

22. Η απαίτηση της τρόϊκας για “κατανομή” των “εισφορών ανά είδος” και ανά “είδος υπηρεσίας”, αποτελεί προσβολή για τους Δικηγορικούς Συλλόγους, αφού τους αντιμετωπίζει ως “super market” που παρέχουν υπηρεσίες, κατανεμημένες ανά είδος!! και με το “καρτελάκι” της αξίας κάθε υπηρεσίας.

23. Η απαίτηση της τρόϊκας για “δημοσιοποίηση” των στατιστικών πειθαρχικών στοιχείων, αποσκοπεί, στο καπέλωμα των Δικηγορικών Συλλόγων από δήθεν ανεξάρτητη αρχή όπως έγινε στην Ιρλανδία. (βλ επιστολή Προέδρου Ευρωπαϊκού Δικηγορικού Συλλόγου και Αμερικάνικού Δικηγορικού Συλλόγου στην Δ/ντρια του ΔΝΤ Λαγκάρτ).

24. Ο ΔΣΙ έχει ήδη αποφασίσει να μην εφαρμόσει τις διατάξεις της παρ 2 του Ν 4038/2012, ως προδήλως αντισυνταγματικές. Το ίδιο αποφάσισε και για την παρ 3 του άρθρου 6 του Ν 4038/2012.

Β.η. ΛΟΙΠΑ ΜΕΤΡΑ

25. Ο ΔΣΙ έχει επανειλημμένα επισημάνει τους κινδύνους που δημιουργεί η αποσύνδεση της δικηγορικής αμοιβής από τις υποχρεωτικές εισφορές και τη φορολογία, καθώς και η κατάργηση του  νομοθετικού καθορισμού των δικηγορικών αμοιβών και τα “ποσά αναφοράς”, και εμμένει στις θέσεις αυτές. Η απαίτηση της τρόϊκας για την αποσύνδεση των εισφορών και από τα ποσά αναφοράς, αποτελεί πραγμάτωση του κινδύνου που κατ' επανάληψη έχουμε επισημάνει.

26. Η τρόϊκα έχει αντιληφθεί την τεράστια σημασία που έχει η σύνδεση της δικηγορικής αμοιβής με τις υποχρεωτικές εισφορές, τη φορολογία, για τη διατήρηση του νομοθετικού καθορισμού των δικηγορικών αμοιβών και γι΄ αυτό ζητά την πλήρη αποσύνδεση τους. Εξ αντιδιαστολής έπεται ότι η διαμόρφωση κοινής στάσης του Δικηγορικού Σώματος σχετικά με το ζήτημα αυτό, και η κοινή υπεράσπιση των θέσεων αυτών, όπως αποτυπώνονται στην αίτηση ακυρώσεως 32 Δικηγορικών Συλλόγων ενώπιον του ΣτΕ για την αναγκαιότητα διατήρησης απαιτήσεων του Κωδ. Δικηγόρων, αποτελεί πλέον “μονόδρομο” για το Δικηγορικό Σώμα. (Ότι “βλάπτει” τα συμφέροντα της τρΌϊκας “ωφελεί” το Δικηγορικό Σώμα. Η τρόϊκα το κατάλαβε, ολόκληρο το Δικηγορικό Σώμα όχι ακόμη).

27. Η επαναλαμβανόμενη απαίτηση της τρόικας να “αντανακλούν” οι εισφορές τα λειτουργικά έξοδα των “υπηρεσιών” που προσφέρουν οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, απλά επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τα αναφερόμενα στην παρ 22 της παρούσας, και ότι είτε δεν θέλουν, είτε δεν τους είπαν, είτε δεν μπορούν να αντιληφθούν την φύση, τον ρόλο και την αποστολή των Δικηγορικών Συλλόγων.

II) ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

28. Η “μεταρρύθμιση” (=αποδόμηση) του δικαστικού συστήματος που ξεκίνησε με τους ν.3900/2010, 3904/2010, 3943/2011, 3994/2011, συνεχίζεται “ακάθεκτη” με πρώτο “δείγμα” το σχέδιο νόμου για την δήθεν “δίκαιη δίκη και την εύλογη διάρκεια αυτής”.

29. Η τρόικα όμως φαίνεται ότι δεν αρκείται σ' αυτά τα “ολίγα”. Απαιτεί:

α) την υποκατάσταση των αρχών της δίκαιης δίκης από τις αρχές της “δίκαιης οικονομίας”!!(Για αυτό και αντιμετωπίζει το δικαστικό σύστημα ως «επιχειρηματική δραστηριότητα», χρησιμοποιώντας μάλιστα όρους διοίκησης επιχειρήσεων και λογιστικής (π.χ «διαχείριση» και «εκκαθάριση» υποθέσεων).

β) Την αποτελεσματική εφαρμογή συμβάσεων, κανόνων ανταγωνισμού και δικαστικών αποφάσεων, που σημαίνει κατάργηση, περιορισμό, φαλκίδευση, σε μεγαλύτερο βαθμό, του δικαιώματος παροχής δικαστικής προστασίας, πρόσβασης σε Δικαστήριο και σε δίκαιη δίκη.

γ) “οργανωτικές αλλαγές” στα δικαστήρια που θα αυξήσουν την “αποτελεσματικότητά” τους, που σημαίνει υποκατάσταση των πολυμελών συνθέσεων από μονομελείς συνθέσεις, των αποφάσεων από “πράξεις” και της ειδικής, σαφούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας από “συνοπτικές” απαντήσεις.

δ) “εκκαθάριση” των εκκρεμών υποθέσεων, που σημαίνει “ξεπέταγμα” των υποθέσεων με συνοπτικές διαδικασίες

στ) αποτρεπτικά μέτρα έναντι “μη συνεργάσιμων οφειλετών” στις υποθέσεις αναγκαστικής εκτέλεσης, που σημαίνει περιορισμό των μέσων δικαστικής άμυνας στην διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, που αποτελεί (η αναγκαστική εκτέλεση) αναπόσπαστο τμήμα της δίκης, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ευρ. Δ.Α.Δ

ζ) Νέα!!! τροποποίηση του ΚΠολΔ με σκοπό : i) τη “διαχείριση” δικαστικών υποθέσεων με τη διαγραφή “αδρανών “ υποθέσεων (δηλ με την «τεκμαιρόμενη» παραίτηση από ματαιωθείσες υποθέσεις, παράβολα ανακοπής ερημοδικίας, αύξηση παραβόλων και τόκων επιδικίας, παράβολα στις κλήσεις προς συζήτηση κλπ) ii) την “απαλλαγή” των δικαστών από μη “δικαστικά καθήκοντα”, όπως θεωρεί την λήψη ασφαλιστικών μέτρων (προσημείωση υποθήκης), την  έκδοση διαπλαστικών αποφάσεων (πχ επί συναινετικών διαζυγίων και υποθέσεων του οικογενειακού δικαίου), και την  εκούσια δικαιοδοσία.

iii) Την “μείωση” του ρόλου του δικαστή στην εκτέλεση αποφάσεων και           διαταγών πληρωμής, που σημαίνει αποκλεισμό ή περιορισμό ή φαλκίδευση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας (είτε δεν μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει “δικαστικό καθήκον”, είτε οι απαιτήσεις αυτές είναι γραμμένες “δια συμβολαιογραφικής γραφίδας”

iv) Την υποχρεωτικότητα της δικαστικής διαμεσολάβησης!! δηλ την υποχρέωση συμβιβασμού!!!

  1. Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι δεν πρόκειται για “μεταρρύθμιση” αλλά για αποδόμηση του δικαστικού συστήματος και του Κράτους Δικαίου. Η Ολομέλεια πρέπει, με “όπλο” τις θέσεις της για την δίκαιη και ταχεία δίκη, να υπερασπίσει με κάθε τρόπο τα “πάτρια εδάφη” από τους “εισβολείς”

III) Επισημάνσεις επί του άρθρου 4 του ν. 4046/2012:

α. Με την παραπάνω διάταξη δημιουργείται, έστω και δυνητικά άμεσος κίνδυνος απαλλοτρίωσης της ιδιωτικής περιουσίας των Δικηγορικών Συλλόγων με ΚΥΑ. Ως ιδιωτική περιουσία δύναται να χαρακτηρισθούν και τα αποθεματικά των Δικηγορικών Συλλόγων.

β. Υφίσταται πρόδηλη αντισυνταγματικότητα (αρθ 17 Συντ), και πρόδηλη αντίθεση στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και στο άρθρο 17 παρ 1 του ΧΘΔ της ΕΕ, που είναι ισόκυρος με τις Συνθήκες σύμφωνα με το άρθρο 6 ΣΕΕ (βλ και άρθρο 2 Συνθ ΕΕ)

γ. Περαιτέρω η απαλλοτρίωση ιδιωτικής περιουσίας (και αν ακόμη ήθελε υποτεθεί ότι είναι επιτρεπτή) δεν αποτελεί ειδικότερο θέμα, (ως αφορώσα και ατομικό δικαίωμα), και ως εκ τούτου, δεν δύναται να παρασχεθεί νομοθετική εξουσιοδότηση σε όργανο της κανονιστικώς δρώσας διοίκησης να ρυθμίζει το ζήτημα αυτό χωρίς να περιέχεται στην εξουσιοδοτική διάταξη, έστω και με γενικό, ορισμένο όμως, τρόπο, η ουσιαστική  ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία η διοίκηση οφείλει να ασκήσει την δευτερογενή νομοθετική (κανονιστική) αρμοδιότητα της. Στην προκειμένη περίπτωση δεν αναφέρεται στην εξουσιοδοτική διάταξη ποια είναι η “απαλλοτριούμενη” ιδιωτική περιουσία που περιέρχεται στο “ταμείο” χωρίς αντάλλαγμα, και ως εκ τούτου, η ως άνω ρύθμιση αντίκειται προδήλως στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντ.

δ. Τυχόν έκδοση της ανωτέρω αποφάσεως, με την οποία θα “απαλλοτριώνεται” χωρίς αντάλλαγμα, η ιδιωτική περιουσία των Δικηγορικών Συλλόγων, που είναι ν.π.δ.δ σωματειακής μορφής, και διέπονται ως προς τη διοίκηση, διαχείριση και διάθεση της περιουσίας τους από το ιδιωτικό δίκαιο (αρθ 194 Κωδ. Δικηγ),  δεν ανήκουν στο νομικό πρόσωπο του Κράτους, (σχετ νομολογία του ΕυρΔΑΔ), δηλαδή δεν αποτελούν αποκεντρωμένη καθ' ύλη δημόσια υπηρεσία (πλην των ζητημάτων οργάνωσης και εποπτείας του Δικηγορικού Λειτουργήματος, που δεν αφορούν το εν λόγω ζήτημα) και δεν ανήκουν στον δημόσιο τομέα (ΑΠ 1444/2006), αποτελεί, πρόδηλη παράβαση του Συντάγματος και, δύναται να χαρακτηρισθεί “εσχάτη προδοσία” (αρθ 134 παρ 2 και 134 Α ΠΚ) και θεμελιώνει πλέον ακόμα και δικαίωμα αντίστασης (άρθρο 120 του Συντ).

Το ίδιο ισχύει και για την ιδιωτική περιουσία ΟΤΑ ή ΝΠΔΔ ή ακόμα και του Δημοσίου που προέρχεται από διαθήκη, κωδίκελο ή δωρεά (άρθρο 109 παρ 1 και 2 του Συντ).

ε. Αντίθετες στο άρθρο 43 παρ 2 του Συντ είναι και οι διατάξεις της παρ 3 του ανωτέρω άρθρου, διότι τα ζητήματα που αφορούν προσόντα επιλογής, σύσταση θέσεων προσωπικού, τη διάρθωση υπηρεσιών, τον διορισμό και τη διαδικασία πρόσληψης και ρύθμισης αποδοχών, δεν αποτελούν ειδικότερα ζητήματα, ή τεχνικά ή λεπτομερειακά ή τοπικά θέματα και ως εκ τούτου δεν δύναται να παρασχεθεί νομοθετική εξουσιοδότηση χωρίς τις ανωτέρω υπό στοιχ γ αναφερόμενες προϋποθέσεις.

στ. Ενόψει των ανωτέρω, προτείνεται τόσο οι Δικηγορικοί Σύλλογοι (άρθρο 199 περίπτ δ Κωδ Δικηγ) όσο και η Ολομέλεια των Προέδρων αυτών (αρθ 206 παρ 2 και ιδίως περιπτ β, γ Κωδ Δικηγ) να ασκήσουν αίτηση ακυρώσεως και αίτηση αναστολής κατά της ανωτέρω ΚΥΑ στην περίπτωση που ρητά θα περιληφθούν σ΄ αυτή και να προτείνουν και σε άλλους ενδιαφερόμενους φορείς που είναι κύριοι ιδιωτικής περιουσίας προερχόμενη από διαθήκη ή κωδίκελο ή δωρεά (Δήμοι, Παν/μια κλπ) να κάνουν το ίδιο.

ζ. Σημειωτέο ότι, παρά το γεγονός ότι για τα ανωτέρω ζητήματα, υφίσταται πάγια νομολογία του ΣτΕ, δυστυχώς, κάποια Δικαστήρια, (π.χ. Διοικ. Εφ. Ιωαννίνων), θεωρούν επιτρεπτή την άσκηση δευτερογενούς νομοθετικής λειτουργίας από Υπουργούς χωρίς συνδρομή των ανωτέρω Συνταγματικών προϋποθέσεων αποκλίνοντας αναιτιολόγητα και αδικαιολόγητα από την πάγια νομολογία του ΣτΕ, και δεν παρέχεται και δικαίωμα εφέσεως, στους πολίτες, προκειμένου να ζητήσουν τον σεβασμό του Συντάγματος. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται η άσκηση δημόσιας κριτικής με αιτιολογημένη γνώμη από τους Δικηγορικούς Συλλόγους και την Ολομέλεια και η άσκηση παρεμβάσεως σε εκκρεμείς δίκες  όπου .αναφύονται τέτοια ζητήματα, και ιδίως, προς διασφάλιση του δικαιώματος εφέσεως σε σχετικές ακυρωτικές δίκες, που καθίσταται (η παρέμβαση) υπό τις παρούσες συνθήκες, επιβεβλημένη εκ του  Συντάγματος.

η. Σημειωτέο και ότι, η διάταξη του άρθρου 43 παρ 2 του Συντ, αποσκοπεί στη διαφύλαξη του πυρήνα της μορφής του δημοκρατικού πολιτεύματος, που είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και όχι Υπουργική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία (και πλέον “δικτατορία”) !!!, και ως εκ τούτου ο σεβασμός σ' αυτήν πρέπει να είναι απόλυτος.

θ.  Τέλος επισημαίνεται και ότι με την παράβαση του άρθρου 43 παρ 2, αναιρείται, άλλως καταστρατηγείται και ο επιβαλλόμενος από το Σύνταγμα προληπτικός προέλεγχος νομιμότητας των κανονιστικών πράξεων μείζονος σημασίας (Π/δγματα εν προκειμένω) από το Συμβούλιο της Επικρατείας (αρθ 95 παρ 1 περιπτ δ του Συντάγματος).

  1. IV. Σημεία του Μνημονίου Συνεννόησης που αφορούν τους Δικηγόρους και το δικαστικό σύστημα (άμεσα ή έμμεσα)

1. Προβλέπεται μείωση της δαπάνης που σχετίζεται με την  διεξαγωγή των εκλογών, γεγονός που σημαίνει μείωση και της αποζημίωσης των δικαστικών αντιπροσώπων.

2. Προβλέπεται έκδοση Υ.Α για την εφαρμογή του τέλους επιτηδεύματος του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011. Τέτοια απόφαση έχει εκδοθεί και έχει προσβληθεί στο ΣτΕ. Μάλλον εννοεί, αύξηση του τέλους επιτηδεύματος που αφορά και τους Δικηγόρους.

3. Προβλέπεται αναθεώρηση των αντικειμενικών αξιών ακίνητης περιουσίας γεγονός που θα προκαλέσει αύξηση όλων των  φόρων ακίνητης περιουσίας και ιδίως του ΕΕΤΗΔΕ στο οποίο αναμένεται ότι θα ενοποιηθούν όλοι οι φόροι αυτοί και θα ενσωματωθούν. Στα πλαίσια της φορολογικής μεταρρύθμισης, πρέπει να αναμένεται η παραπάνω ενοποίηση και ενσωμάτωση, και ιδίως, η καθιέρωση αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης ειδικά για τους Δικηγόρους. Και τούτο διότι πρακτικά η απαίτηση της τροϊκας για αποσύνδεση της φορολογίας από την δικηγορική αμοιβή “μεταφράζεται” στην επιβολή αντικειμενικών κριτηρίων.

4. Καταργούνται τα άρθρα 3  και 21 του Ν. 4038/2012, πριν ακόμη “στεγνώσει το μελάνι του Εθνικού Τυπογραφείου”. Η αρξαμένη ποινική δίωξη για την μη καταβολή χρεών στο Δημόσιο δεν αναστέλλεται με την τυχόν ρύθμιση, και εισάγεται άνιση μεταχείριση σε βάρος των φυσικών προσώπων, (ποσό ρυθμιζόμενης οφειλής μέχρι 10.000, ενώ για τις εταιρείες ανέρχεται σε 75.000 ευρώ), κατά πρόδηλη παράβαση του άρθρου 4 παρ 1 του Συντ. Η διάταξη αυτή αφορά δυνητικά και τους ασκούντες ατομική δικηγορία (πρόδηλη ανισότητα, νόθευση του ανταγωνισμού - έμμεση ενίσχυση εταιρειών σε βάρος των άλλων επιτηδευματιών που ασκούν την ίδια δραστηριότητα).

5. Προβλέπεται ένταση και κλιμάκωση φορολογικών ελέγχων μεταξύ άλλων και ελεύθερων επαγγελματιών “υψηλού κινδύνου” δηλαδή και των δικηγόρων.

6. Διακόπτεται η πληρωμή τοις μετρητοίς και με επιταγές στις εφορίες και αντικαθίσταται με τραπεζικά εμβάσματα.

7. Μέχρι τον Μάρτιο του 2012 καθιερώνεται υποχρεωτική ενδικοφανής διαδικασία στις μεγάλες φορολογικές υποθέσεις πριν τη χρήση ενδίκων μέσων. Ως  γνωστόν  τα ένδικα μέσα στη διοικητική δίκη είναι η ανακοπή ερημοδικίας, η έφεση, η αναίρεση, η αναθεώρηση, η τριτανακοπή, η αίτηση διόρθωσης ή ερμηνείας (αρθ 87 ΚΔΔ), και η αίτηση ακυρώσεως (πδ 18/89). Συνεπώς η φράση “χρήση ενδίκων μέσων”, κατά την νομική έννοιά της, έχει μόνο δύο ερμηνευτικές εκδοχές: (Δυοίν θάττερον)

α). “Μεταφέρεται” ο πρώτος ουσιαστικός βαθμός δικαιοδοσίας από τα δικαστήρια, στη διοίκηση και θα επιτρέπεται μόνο “έφεση” σε πρώτο και τελευταίο βαθμό στα δικαστήρια. (Τούτο προβλέπονταν στο αρχικό προσχέδιο νόμου για την “επιτάχυνση των δικών και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας”, που αποσύρθηκε μετά την αντίδραση του Δικηγορικού Σώματος, και μάλλον επιχειρείται να επαναφερθεί από το “παράθυρο” της φορολογικής “μεταρρύθμισης”).

β). “Μετατρέπονται” οι φορολογικές διαφορές μεγάλου αντικειμένου σε ακυρωτικές, με σκοπό τον περιορισμό της έκτασης του ασκουμένου δικαστικού ελέγχου. Βέβαια, κατά την μη νομική ερμηνεία, ο όρος ένδικα μέσα, μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει και τα ένδικα βοηθήματα (προσφυγή), δηλαδή όλα τα μέσα δικαστικής άμυνας, αλλά  καλό θα είναι το Δικηγορικό Σώμα να βρίσκεται σε επιφυλακή, διότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη ερμηνευτική εκδοχή του όρου “ένδικα μέσα”, μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμό ή φαλκίδευση του δικαιώματος παροχής δικαστικής προστασίας, πρόσβασης σε δικαστήριο πλήρους δικαιοδοσίας και σε δίκαιη δίκη και, συνακόλουθα και αντανακλαστικά, σε σημαντική μείωση της ήδη “κουρεμένης” δικηγορικής ύλης.

8. Προβλέπεται η μείωση ή το πάγωμα των προσλήψεων, γεγονός που εμμέσως συνεπάγεται και τον περιορισμό ή κατάργηση όλων των συναφών διαφορών (δηλ νέα μείωση δικηγορικής ύλης).

9. Προβλέπεται η δυνατότητα διατήρησης περιορισμών που δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, (άρθρο 15 της οδηγίας 2006/123) για όλα τα επαγγέλματα του κεφ. Α του Ν 3919/2011, ενώ για τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα του  κεφ. Β του ιδίου νόμου (στα οποία ανήκει και το δικηγορικό λειτούργημα), σιωπά!!

10. Προβλέπεται η αναμόρφωση του Κώδικα Δικηγόρων, μεταξύ άλλων, και σε ότι αφορά τους όρους εισδοχής και επανεισδοχής και τις προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος”. Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι, πέραν των ρητώς αναφερόμενων στο μνημόνιο 2 διατάξεων (42 παρ 1, 92 παρ. 2 και 92 Α του Κωδ. Δικηγόρων ή των λοιπών διατάξεων στα οποία αναφέρεται και η “τροϊκα”, όπως προαναφέρθηκε), η Ελληνική Δημοκρατία, πρέπει να τροποποιήσει και το άρθρο  21 παρ 2 του Κωδ. Δικηγόρων (Δικηγορία συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών) και συνακόλουθα και το άρθρο 63 Β του Κωδ. Δικηγόρων, να κατοχυρώσει την “ελευθερία” σύστασης δικηγοριών εταιρειών, να επιτρέψει την έρευνα τίτλων ιδιοκτησίας από συμ/φους και την σύναψη έμμισθης δικηγορικής εντολής με περισσότερους του ενός εντολείς, όπως αναφέρεται και στις ως άνω απαιτήσεις της τρόϊκας οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στην έννοια της “τροποποίησης των όρων εισδοχής και επανεισδοχής και των όρων άσκησης του επαγγέλματος”. Η μόνη διαφορά είναι ότι στο κείμενο της “τρόϊκας” αναφέρονται ρητά οι “επιταγές” αυτές, ενώ στο μνημόνιο 2, είναι “κρυμμένες” στους ανωτέρω “όρους¨.

11. Μέχρι τέλος Φεβρουαρίου 2012 πρέπει να κατατεθεί το προσχέδιο νόμου για τον Κώδικα Δικηγόρων στην Ευρ. Επιτροπή προς έλεγχο και έγκριση και προβλέπεται ψήφισή του  έως το τέλος του Ιουνίου 2012. Μ' άλλα λόγια η σύσταση επιτροπής αναμόρφωσης του Κωδ. Δικηγόρων ήταν εμπαιγμός του Δικηγορικού Σώματος. Το μόνο “θετικό” σημείο είναι ότι “κοινοτικοποιείται” πλέον το θέμα του Κώδικα Δικηγόρων, αφού ανατίθεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όχι στην τρόϊκα, οπότε το Δικηγορικό Σώμα δικαιούται να αναδείξει όλα τα θέματα που αφορούν τους Δικηγόρους, επικαλούμενο το άρθρο 15 της οδηγίας 2006/123 και την παράβαση αυτού εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης, και να πιέσει, για την διατήρηση των απαιτήσεων του Κωδ. Δικηγόρων που δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος.

12. Οι απαιτήσεις της Τροϊκα για ανάθεση του έργου της έρευνας τίτλων και στους συμφ/φους “κρύβονται” και στην τροποποίηση “κανονισμών” που “περιορίζουν” κάποιες δραστηριότητες σε παρόχους με συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα.

13. Προβλέπεται ρητά η αναμόρφωση των άρθρων του Κωδ. Δικηγόρων για την εγγραφή στα μητρώα ασκουμένων  Δικηγόρων και πτυχιούχων νομικής κοινοτικών ΑΕΙ, συμπεριλαμβανομένων και των κατόχων τίτλων σπουδών που απονέμονται βάσει συμφωνίας δικαιόχρησης.

14. Με επίκληση της οδηγίας 2006/123, προβλέπεται μεταξύ άλλων και η κατάργηση απαιτήσεων νομικής μορφής (αφορά την απαγόρευση σύστασης κεφαλαιουχικών δικηγορικών εταιρειών), και απαιτήσεων μετοχικής σύνθεσης και περιορισμών σε πολυκλαδικές δραστηριότητες (αφορά την απαγόρευση συμμετοχής στο κεφάλαιο δικηγορικής εταιρείας τρίτου μη δικηγόρου και την απαγόρευση άσκησης πολλαπλών δραστηριοτήτων στους Δικηγόρους δηλαδή αφορά την απαγόρευση σύστασης πολυεπαγγελματικών Δικηγορικών Εταιρειών και τα ασυμβίβαστα προς Δικηγόρο έργα).

15. Προβλέπεται η κατάργηση του άρθρου 12 παρ 2 του Ν 3853/2010, το οποίο προβλέπει ότι τα προσύμφωνα σύστασης εταιρειών θα πρέπει να προτείνονται αρχικά από τους συμ/φους και τους δικηγορικούς συλλόγους, προτού το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας εκδώσει την σχετική ΚΥΑ.

16. Προβλέπεται ο “εξορθολογισμός” και των εισφορών υπέρ τρίτων, στις οποίες ανήκουν και οι εισφορές υπέρ του Ταμείου Νομικών.

17. Προβλέπεται η αναθεώρηση και τροποποίηση της νομοθεσίας περί πολεοδομίας και χωροταξίας, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη ευελιξία στην αξιοποίηση ακινήτων για ιδιωτικές επενδύσεις (προφανώς αφορά είτε την απαγόρευση οικοδόμησης εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή οικισμών προϋφισταμένων του 1923 είτε τη δημιουργία “ειδικών ζωνών επενδύσεων” για στρατηγικούς επενδυτές με “ελαστικοποίηση” των πολεοδομικών και χωροταξικών διατάξεων.

18. Ενώ προβλέπει μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/72 ΕΚ, σιωπά για την κατάφωρη παράβαση της οδηγίας αυτής, (απαγόρευση κάθε μη συμβατικού φραγμού στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας.

19. Προβλέπει την υιοθέτηση των αρχών της “καλύτερης νομοθέτησης”, που παραβιάστηκαν κατάφωρα με την διαδικασία ψήφισης του μνημονίου 2 (Ν 4046/2012).

20. Σε ότι αφορά τη “μεταρρύθμιση” του δικαστικού συστήματος, το μνημόνιο 2 περιλαμβάνει αυτούσιες σχεδόν τις θέσεις τη τροϊκας. Μόνη διαφοροποίηση η αντικατάσταση της φράσης “μη δικαστικό καθήκον” με την φράση “μη δικαστική ενέργεια” (και μόνο το γεγονός αυτό αποδεικνύει πόσο “φοβερή” ήταν η μάχη της “διαπραγμάτευσης”!!). Συνεπώς, παρέχει κάθε περαιτέρω ενασχόληση και αναφερόμαστε αυτοτελεξεί στα όσα προαναφέρθηκαν σχετικά με τις θέσεις της τροϊκας για το εν λόγω ζήτημα.

21. Στο μνημόνιο γίνεται λόγος για την προώθηση της προδικαστικής συνδιαλλαγής, της διαμεσολάβησης και της διαιτησίας, ως εναλλακτικών τρόπων επίλυσης διαφορών, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ αστικών, ποινικών και διοικητικών διαφορών. Η Ολομέλεια έχει ήδη διατυπώσει προτάσεις για την ποινική και διοικητική συνδιαλλαγή, τις οποίες το Υπουργείο Δ/νης στο σχέδιο νόμου για την “δίκαιη δίκη και την εύλογη διάρκεια αυτής” αγνόησε επιδεικτικά.

  1. Η επίτευξη του στόχου τις μείωσης των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων κατά 50% μέχρι το τέλος του Ιουνίου του 2012 και κατά 80% μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου 2012, είναι αδύνατη με όρους δίκαιης δίκης. Το ίδιο ισχύει και για τη μείωση των εκκρεμών μη φορολογικών, διοικητικών διαφορών κατά 50% μέχρι το τέλος Ιουνίου 2013. Μόνος τρόπος επίτευξης των στόχων αυτών είναι η αποδοχή και υλοποίηση των προτάσεων της Ολομέλειας.

V. ΛΟΙΠΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ 2

1. Καταργούνται ουσιαστικά οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας (παράβαση άρθρου 22 παρ 2 και 23 παρ 1 Συντ, και των σχετικών ΔΣΕ, που αναφέρονται στην έκθεση του επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής) και θίγονται κεκτημένα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα που οδηγούν στην ανεργία εργαζόμενους μέσης ηλικίας και σε “πόλεμο γενεών”.

2. Προβλέπονται “οριζόντιες” απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων (εφεδρεία, προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα, κατάργηση θέσεων) κατά παράβαση και του άρθρου 103 παρ. 7 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το άρθρου 22 παρ 3 και τις σχετικές ΔΣΕ.

3. “Σώθηκε” ο 13ος και 14ος μισθός με “θυσία” του  10ου, 11ου, 12ου μισθού για τους παλαιούς εργαζομένους και του 9ου, 10ου, 11ου και 12ου μισθού για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας κάτω των 25 ετών!!!

4. Προβλέπονται “οριζόντιες” μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατά παράβαση και της συνταγματικής αρχής της ισότητας στα δημόσια βάρη και  της ίσης αμοιβής για όμοια εργασία. Οι “φτωχοί γίνονται φτωχότεροι”, προκειμένου οι διαφορές “ελίτ” και τα “τέκνα” του καταρρέοντος πελατειακού πολιτικού συστήματος να διατηρήσουν τις  “παχυλές απολαβές τους” κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Η “φτωχοποίηση” του μεγαλύτερου μέρους του εργασιακού  δυναμικού της χώρας  και οι απολύσεις σε συνδυασμό με την επιχειρούμενη βίαιη έξοδο από το επάγγελμα των μικρών και μεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών στο όνομα δήθεν της “ανταγωνιστικότητας” και της οικονομικής ανάπτυξης δεν γίνεται για την καταπολέμηση της ανεργίας και την επίτευξη των παραπάνω στόχων αλλά για την δημιουργία εφεδρικού στρατού ανέργων που θα “επιδειχθεί” στους “στρατηγικούς επενδυτές”.

5. Η δραματική μείωση μισθών, η αύξηση των ρυθμών συνταξιοδότησης μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων, η αύξηση της ανεργίας σε συνδυασμό με το “κούρεμα” κατά 70% τουλάχιστον των ομολόγων του Δημοσίου που κατέχουν τα ασφαλιστικά ταμεία, οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο δεν μπορεί να διασωθεί με την “απαλλοτρίωση” / δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας όπως επιχειρείται να γίνει με το άρθρο 4 του Ν 4046/2012 (ένα έγκλημα δεν διορθώνεται ποτέ με άλλο “έγκλημα”)

6. Για όλα τα παραπάνω ζητήματα το Δικηγορικό Σώμα πρέπει να διατυπώσει αιτιολογημένη γνώμη (αρθ 199 και 206 παρ 2 Κωδ. Δικηγόρων) και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι πρέπει να ενημερώσουν τους ενδιαφερόμενους φορείς και τους Δικηγόρους για τους τρόπους δικαστικής άμυνας και προστασίας των συνταγματικών δικαιωμάτων των θιγόμενων πολιτών και να παρέμβουν στις σχετικές δίκες, όπως ειδικότερα θα αναφερθεί αμέσως παρακάτω στις προτάσεις.

Η Σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης μεταξύ του ΕΤΧΣ και της Ελληνικής Δημοκρατίας.

1. Η σύμβαση αυτή περιέχει πλείστους όρους και διατάξεις αμιγώς τεχνικού χαρακτήρα (άκρως εξειδικευμένοι χρηματοπιστωτικοί όροι) και δεν είναι δυνατή η “αποκωδικοποίησή” τους, πολλώ δε μάλλον η ερμηνεία και η ανάλυση αυτών, στο ελάχιστο χρονικό διάστημα που είχαμε στην διάθεση μας για την παρούσα παρουσίαση.

2. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι η Ελληνική Δημοκρατία έχει δεθεί “χειροπόδαρα” τόσο σε ότι αφορά τη χρηματοδότηση όσο και σε ότι αφορά τις εγγυήσεις και τις δυνατότητες άμυνας. Ενδεικτικά επισημαίνονται τα εξής:

α) Η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύεται ότι καμία διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου ή διαιτησίας κλπ. που μπορεί να θίξει την υλοποίηση ή εκτέλεση της Σύμβασης, της Σύμβασης χρηματοδότησης ή του Μνημονίου Συνεννόησης δεν έχει ξεκινήσει ούτε επαπειλείται!!!.

β) Η Ελληνική Δημοκρατία υποχρεούται να μην δεσμεύει με εμπράγματα βάρη τα περιουσιακά της στοιχεία ή έσοδα για οποιοδήποτε  άλλο παρόν ή μελλοντικό χρέος, ούτε να χορηγεί σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημοσίου χρέους προτεραιότητα έναντι του ΕΤΧΣ.

γ) Όλες οι καταβολές για την αποπληρωμή πρέπει να γίνουν σε ευρώ και χωρίς δικαίωμα συμψηφισμού ή προβολής ανταπαίτησης (άρα ούτε η έξοδος από το ευρώ βοηθά, και οι όποιες ανταπαιτήσεις έναντι της Γερμανίας  δεν μπορούν να προβληθούν).

δ) Όλοι οι λόγοι καταγγελίας είναι υπέρ του δανειστή ΕΤΧΣ ( ο οφειλέτης προφανώς δεν δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση ακόμη και σε περίπτωση αθέτησης αυτής!!!)

ε) Η Ελλάδα δεν δύναται να εκχωρήσει ή μεταβιβάσει οποιοδήποτε δικαίωμα ή υποχρέωση από τη σύμβαση χωρίς την έγκριση του ΕΤΧΣ, ενώ αντίθετα ο δανειστής δύναται να εκχωρεί ή μεταβιβάζει ελεύθερα τα δικαιώματα και τις απαιτήσεις του σε βάρος της Ελλάδας σε όλους ή ορισμένους  εγγυητές της σύμβασης (δηλ στα Κράτη της Ευρωζώνης που μετέχουν στην χρηματοδότηση)

στ) Εφαρμοστέο δίκαιο είναι το Αγγλικό Δίκαιο και κάθε διαφορά που αφορά τη νομιμότητα, εγκυρότητα, ερμηνεία ή εκτέλεση της σύμβασης ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου, κατ' επιλογή του ΕΤΧΣ (που δύναται να επιλέγει ελεύθερα μεταξύ των αγγλικών δικαστηρίων, των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου ή των Ελληνικών Δικαστηρίων, είτε αποκλειστικώς είτε παραλλήλως).

ζ) Η Ελληνική Δημοκρατία (Ελληνικό Δημόσιο και ΤτΕ) παραιτείται αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχει ή μπορεί να δικαιούται σε σχέση με αυτήν και τα περιουσιακά στοιχεία της έναντι δικαστικών ενεργειών (δηλ έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης απόφασης  ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος περιουσιακών στοιχείων στο μέτρο που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο (Η  Ακρόπολη φαίνεται να γλυτώνει την κατάσχεση, όχι όμως και τα έσοδα από την εκμετάλλευση του αρχαιολογικού χώρου)!!!.

VI. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. Αναδιατύπωση του κειμένου με τις θέσεις της Ολομέλειας επί του σχεδίου νόμου για τη “δίκαιη δίκη και την εύλογη διάρκεια αυτής”, και ενσωμάτωση των απόψεων της Ολομέλειας επί των θέσεων του Υπουργού Δ/νης, κατά το μέρος που αφορά τα μη περιλαμβανόμενα στο σχέδιο νόμου ζητήματα, καθώς και των προτάσεων για την “ταχεία και δίκαιη δίκη”, και αποστολή στον Υπουργό Δ/νης, εισηγητές των κομμάτων, αρχηγούς των κομμάτων, βουλευτές και στην επιστημονική επιτροπή της Βουλής, Πρωθυπουργό, Πρόεδρο Βουλής και Πρόεδρο Δημοκρατίας κλπ.

2. Απάντηση ή σχολιασμός της έκθεσης της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής, ή  των τυχόν θέσεων ή απόψεων που εκφράσθηκαν στην επιτροπή της Βουλής, η οποία πρέπει να διανεμηθεί στους βουλευτές κατά συζήτηση στην Ολομέλεια. Να ζητηθεί από πολιτικό κόμμα να θέσει ζήτημα συνταγματικότητας των διατάξεων του σχεδίου νόμου για τη δίκαιη δίκη και την εύλογη διάρκεια αυτής και ονομαστικής ψηφοφορίας επί των άρθρων που αναφέρονται στις θέσεις της Ολομέλειας των Προέδρων των Δ.Σ.Ε.

3. Η Ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων έχει ήδη επισημάνει, όπως και ο ΔΣΙ  ότι οι αρχές του Κράτους Δικαίου και τα ατομικά και θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, καθώς και η δημοκρατική αντιπροσωπευτική αρχή, τελούν “υπό διωγμό” και ότι επιχειρείται η υποκατάσταση του Συντάγματος, των θεμελιωδών αξιών επί των οποίων (υποτίθεται πλέον ότι ) οικοδομείται η Ε.Ε, του Πρωτογενούς και Παραγώγου Ενωσιακού Δικαίου και του Χ.Θ.Δ της Ε.Ε καθώς και της Ε.Σ.Δ.Α, του Δ.Σ.Α.Π.Δ, του Δ.Σ.Ο.Κ.Μ.Δ, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, των Διεθνών Συμβάσεων εργασίας της Δ.Ο.Ε κλπ, που αποτελούν και κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών - μελών της Ε.Ε και ενωσιακό κεκτημένο, από τα «μνημόνια», τις δανειακές συμβάσεις και τους εφαρμοστικούς αυτών νόμους, που πλέον έχουν καταστεί “παρασύνταγμα” και “παρασυνθήκη”. Η γνώμη αυτή πρέπει να συμπληρωθεί ως εξής:

-Νομοθετική και νομολογιακή τεκμηρίωση ύπαρξης “παρασυντάγματος”, παρασυνθήκης ή “ παρασύμβασης”

-Ανάδειξη της επιχειρούμενης υποβάθμισης της λειτουργηματικής φύσης και της αποστολής των δικηγόρων, ως φυσικών υπερασπιστών του Κράτους Δικαίου και εκφοβισμός των Δικαστών ως εγγυητών και θεματοφυλάκων του Κράτους Δικαίου

-Ανάδειξη των ευθυνών της τρόικας (στην οποία συμμετέχουν δύο κοινοτικά όργανα, ένα εκ των οποίων είναι και ο θεματοφύλακες των συνθηκών) στη δημιουργία “παρασυντάγματος” και “παρασυνθηκών” με ιδιαίτερη έμφαση στη μεροληπτική στάση σε βάρος των δικηγόρων και υπέρ των συμβ/φων και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

4. Αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της Ολομέλειας των Προέδρων των Δ.Σ.Ε , και των δικηγορικών συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά για την παράβαση των θεμελιωδών αξιών της Ε.Ε που τελεσιουργείται σε βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, με ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ε.Κ.Τ, που μετέχουν στην τρόικα (βλ άρθρο 2 και 6 της Σ.Ε.Ε.)

5. Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των προέδρων αυτών ατομικά και των Δικηγορικών Συλλόγων στην επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με την κατάσταση της γενικευμένης δομικής και συστηματικής “οιονεί” αρνησιδικίας που επικρατεί στην  Ελλάδα και την προσπάθεια κατάργησης της δίκαιης δίκης με την προσχηματική επίκληση της πιλοτικής αποφάσεως του Ευρ.Δ.Α.Α  “Βασ Αθανασίου κλπ κατά Ελλάδας”. Κοινοποίηση σε πρόεδρο του Ευρ.Δ.Α.Δ

6. Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των Δικηγορικών Συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά στο Γ.Γ του Συμβουλίου της Ευρώπης για την συστηματική και γενικευμένη παραβίαση της ΕΣΔΑ και των διαδικαστικών και ουσιαστικών ατομικών δικαιωμάτων που αυτή κατοχυρώνει εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας (νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία) με ηθικό αυτουργό την τρόικα.

7. Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των Δικηγορικών Συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά στις επιτροπές του Δ.Σ.Α.Π.Δ και του Δ.Σ.Ο.Μ.Κ.Δ του Ο.Η.Ε για την συστηματική παράβαση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται με τα σύμφωνα αυτά, σε περιόδους οικονομικής κρίσης, καθώς και στον Γ.Γ του  Ο.Η.Ε

8.Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των Δικηγορικών Συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά  στην επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, για την παράβαση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη αυτό.

9.Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των Δικηγορικών Συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά στην Δ.Ο.Ε για την συστηματική αποδόμηση και αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα και την προστασία του ελάχιστου μισθού.

10.Αναφορά της Ολομέλειας των προέδρων των Δ.Σ.Ε, των Δικηγορικών Συλλόγων και των προέδρων αυτών ατομικά στην Δ/ντρια του Δ.Ν.Τ για τη στάση του εκπροσώπου του Δ.Ν.Τ στην τρόϊκα και την μεροληπτική στάση του σε βάρος των δικηγόρων και υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων

11. Ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Δικηγορικού Συλλόγου και των Δικηγορικών Συλλόγων Χωρών της Ε.Ε και ιδίως του «Ευρωπαϊκού Νότου» (Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία) και των άλλων χωρών, που είχαν την «τύχη» να γνωρίσουν τη “δικτατορία” της Τρόικα και του Δ.Ν.Τ (Ιρλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Λιθουανία, Εσθονία), για τα παραπάνω ζητήματα με αίτημα κοινής δράσης για την προστασία του Κράτους Δικαίου, των ατομικών θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών και των θεμελιακών αξιών της Ε.Ε.

12. Αναφορά της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων στην Εθνική Επιτροπή για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

13. Δημόσια πρόσκληση στους Δικαστές να ανταποκριθούν άμεσα στον θεσμικό ρόλο και στην αποστολή τους, ως εγγυητών  των ατομικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών και θεματοφυλάκων του Συντάγματος, του Χ.Θ.Δ της Ε.Ε, του πρωτογενούς και παράγωγου Ενωσιακού Δικαίου, της Ε.Σ.Δ.Α και του Διεθνούς Δικαίου.

Τεκμηρίωση και ανάδειξη της μέχρι σήμερα στάσης κάποιων δικαστών που συμβάλλουν συνειδητά στη δημιουργία «παρασυντάγματος» και «παρασυνθήκης», με τρόπο που δεν συνάδει με τη φύση, τον ρόλο και την αποστολή τους.

14. Παρεμβάσεις των Δικηγορικών Συλλόγων ή και της Ολομέλειας των Πρ. των Δ.Σ.Ε σε εκκρεμείς δίκες που αφορούν τα ζητήματα που άπτονται των άρθρων 199 και 206 παρ.2 Κωδ. Δικ., και ιδίως του σεβασμού των ατομικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. Ευρεία δημοσιότητα στις σχετικές δίκες.

15. Παρεμβάσεις των Δικηγορικών Συλλόγων ή και της Ολομέλειας των Προέδρων των Δ.Σ.Ε σε εκκρεμείς υποθέσεις ενώπιον του Ευρ. Δ.Α.Δ, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ.2 της .Ε.Σ.Δ.Α.

16. Πρόσκληση στα μέλη των Δικηγορικών Συλλόγων να ενημερώνουν σχετικά με την ύπαρξη τέτοιων εκκρεμών δικών, ώστε να ασκούν (οι Δικηγορικοί Σύλλογοι) παρεμβάσεις.

17. Λήψη απόφασης για την μη έγκριση καταστατικών πολυτοπικών αστικών επαγγελματικών δικηγορικών εταιρειών, με αιτιολογημένη γνώμη περί αντισυνταγματικότητας της σχετικής διάταξης του άρθρου 6 του Ν. 4038/2012. Σε περίπτωση έγκρισης τέτοιου καταστατικού από Δικηγορικό Σύλλογο να ασκηθεί αίτηση ακυρώσεως κατά της εγκρίσεως.

18. Λήψη απόψεως για μη δημοσίευση στην ιστοσελίδα των Δικηγορικών Συλλόγων των οικονομικών στοιχείων και των πειθαρχικών στατιστικών στοιχείων, με αιτιολογημένη γνώμη περί αντισυνταγματικότητας της σχετικής διάταξης του άρθρου 6 του Ν. 4038/2012.

19. Απαγόρευση, με απόφαση της Γ.Σ του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου σύναψης «καταπλεονεκτικών» συμφωνιών περί δικηγορικής αμοιβής στα μέλη του Δικ. Συλλόγου, με αιτιολογία την αντίθεση τέτοιων συμφωνιών στην αξιοπρέπεια του δικηγορικού λειτουργήματος.

20. Ενημέρωση των Δικηγόρων με επιστημονικές ημερίδες, τοπικά συνέδρια κλπ σχετικά με τον τρόπο άμυνας κατά της επιχειρούμενης αποδόμησης  του Κράτους Δικαίου και την ανάδειξη των σχετικών ζητημάτων στις εκκρεμείς δίκες είτε από κάθε Δικηγ. Σύλλογο είτε με διασυλλογικές εκδηλώσεις και υπό την αιγίδα της Ολομέλειας των Πρ. των Δ.Σ.Ε.

21. Ενόψει και της προσθήκης του άρθρου 4 παρ. 16 του Ν. 4038/2012 και των νέων «απαιτήσεων» της τρόικας πρέπει να τεθούν προς συζήτηση στην Ολομέλεια και τα ζητήματα που έχουν τεθεί ενώπιον του Σ.τ Ε με την αίτηση ακυρώσεως 32 Δικηγορικών Συλλόγων. Μοναδικός τρόπος αποτροπής υλοποίησης των συστάσεων της «τρόικας» για την «ολοκλήρωση» της δήθεν «απελευθέρωσης» του Δικηγορικού Σώματος» είναι η ευδοκίμηση της παραπάνω αιτήσεως.

22. Παρεμβάσεις Δικηγορικών Συλλόγων σε εκκρεμή δίκη ενώπιον του ΣτΕ, υπέρ του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου για την προάσπιση της απαγόρευσης άσκησης Δικηγορίας (επαναδιορισμού) σε συνταξιούχο Σύμβουλο Ν.Σ.Κ.

23. Παρεμβάσεις Δικηγορικών Συλλόγων υπέρ του Δ.Σ.Ι +9 Δικηγορικών Συλλόγων σε εκκρεμή δίκη ενώπιον του Σ.τ.Ε που αφορά την αντισυνταγματικότητα του «παραβόλου» μηνύσεως και του «τέλους» πολιτικής αγωγής, και, κατά μείζονα λόγο, τα παράβολα προσφυγής 300 ευρώ ενώπιον του εισαγγελέα εφετών (κατά απορριπτικής εγκλήσεως εισαγγελικής διατάξεως και κατά απ’ ευθείας κλήσεως στο ακροατήριο) καθώς και τα λοιπά παράβολα στην πολιτική και διοικητική δίκη.

24. Συζήτηση και κοινή στάση επί των εκκρεμών προσφυγών στο Δοικ. Εφ. Αθηνών κατά της υπ’ αριθμ. 413/2008 απόφασης της Ολομέλειας της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

25. Επικοινωνία με τον Σύμβουλο Γράβαρη, εισηγητή στην παραπεμπτική (1558/2008) στην ολομέλεια απόφαση του Σ.τ.Ε για την συνταγματικότητα και συμβατότητα με την Ε.Σ.Δ.Α του «εδαφικού περιορισμού» της τοπικής δικηγορικής αρμοδιότητας (έχει παρέλθει χρόνος μεγαλύτερος του έτους από τη συζήτηση).

26. Ενημέρωση κοινής γνώμης και φορέων για τα παραπάνω ζητήματα και οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών.

27. Διανομή φυλλαδίων στα Δικαστήρια με τις εκλαϊκευμένες θέσεις του Δικηγορικού Σώματος σχετικά με τα ανωτέρω ζητήματα.

28. Προετοιμασία για την αντιμετώπιση της τυχόν εφαρμογής των νέων «απαιτήσεων» της τρόικας κατά την εκκρεμή αναμόρφωση του Κώδικα Δικηγόρων.

29. Προειδοποιητικές και κλιμακούμενες αναλόγως κυλιόμενες αποχές.

30. Ευρεία δημοσιότητα στις θέσεις του Δικηγορικού Σώματος.

31. Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα Δικαστήρια μεγάλων πόλεων της χώρας κατά τη διάρκεια των κυλιόμενων αποχών και συμβολική κατάληψη του Δικαστικού Μεγάρου, με δημοσιότητα των λόγων διαμαρτυρίας.

32. Τελικό στάδιο και έσχατο μέσο αγώνα κλείσιμο Δικηγορικών Συλλόγων με κυλιόμενες κλιμακούμενες κινητοποιήσεις και ακτιβιστικές ενέργειες, με τη συμμετοχή όλων των Δικηγορικών Συλλόγων.

Τα παραπάνω αποτελούν την εισήγηση του Δικηγορικού Συλλόγου Ιωαννίνων (μετά προηγούμενη συνεννόηση και με τον Δικηγορικό Σύλλογο Ροδόπης) στην συνεδρίαση της Ολομέλειας της 18-2-2012.

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 08 Μάρτιος 2012 22:35

Ρύθμιση οφειλών στο ΕΤΑΑ/ΤΑΝ και ΕΤΑΑ/ΤΑΕΔ

E-mail Εκτύπωση PDF

ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΤΟΝ ΕΤΑΑ/ΤΑΝ ΚΑΙ ΕΤΑΑ/ΤΕΑΔ

ΘΕΜΑ: ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΤΟΝ ΕΤΑΑ/ΤΑΝ ΚΑΙ ΕΤΑΑ/ΤΕΑΔ
*********************
EΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                             
ΑΘΗΝΑ, 20/2/2012
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝ.ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ
ΤΟΜΕΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ – ΤΕΑΔ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΑΜΙΣΘΩΝ

 

Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Ο   Δ Ε Λ Τ Ι Ο
ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΤΟΝ ΕΤΑΑ/ΤΑΝ ΚΑΙ ΕΤΑΑ/ΤΕΑΔ

 

Σας ενημερώνουμε ότι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 του Ν. 4038/12 ( ΦΕΚ 14 / 2-2-12 ) παρέχεται η δυνατότητα στους οφειλέτες του ΕΤΑΑ/ΤΑΝ και ΕΤΑΑ/ΤΕΑΔ ρύθμισης της ως 31/12/2011 οφειλής σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις με τις αντίστοιχες εκπτώσεις επί των κάθε είδους προσαυξήσεων, πρόσθετων τελών και λοιπών επιβαρύνσεων :

α) εφάπαξ ή έως και 6 δόσεις με έκπτωση 100%       

β) από 7 έως 10 δόσεις   με έκπτωση 75%

Αίτηση για την υπαγωγή στην άνω ρύθμιση πρέπει να υποβληθεί στον ΤΑΝ  ως 31/3/2012.

Στη ρύθμιση αυτή μπορούν να υπαχθούν και όσοι έχουν υπαχθεί σε προηγούμενη ρύθμιση και είτε έχουν εκπέσει από το δικαίωμα συνέχισης της προηγούμενης ρύθμισης είτε είναι συνεπείς, κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΤΑΑ/ΤΑΝ

 

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 08 Μάρτιος 2012 22:35

Ημερίδα Δικηγορικού Συλλόγου Ιωαννίνων την Παρασκευή 9-3-2012 με θέμα :Πολιτικές εξελίξεις και πορεία στο μέλλον στη σκιά της κρίσης .

E-mail Εκτύπωση PDF

Ο Δικηγοτικός Συλλογος Ιωαννίνων πραγματοποιεί ημερίδα  την Παρασκευή στις 9 Μαρτίου 2012 και ώρα 19:00στην αίθουσα "Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος" στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία,με θέμα:

 "Πολιτικές εξελίξεις και πορεία στο μέλλον στη σκιά της κρίσης "

Θα μιλήσουν οι:

Ανδρέας Δημητρόπουλος (Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Νομικής Σχολής Αθηνών,Ιδρυτής της Ένωσης Ενεργών Πολιτών)

και ο Φίλιππος Πανταζής (Δικηγόρος Ιωαννίνων)

Συντονισμός : Αναστασία Γιογλή (Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ιωαννίνων)

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 08 Μάρτιος 2012 22:39

Σελίδα 7 από 38